Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ahenk hızla akan bir nehirdir ki ancak ona kapılınca şiir gerçek olunuşu ortaya çıkar,ozan ahenk için şiirin iç ,dış ve örüşük duyarlılığını ayarlayamazsa şiir başıboş akan bir dere olur kimsede sesini duymaz
Güzel bir şiir emeğinize sağlık
saygılar gönderiyorum
kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta