Seni ne zaman düşünsem
dünyanın dönüş hızı yavaşlıyor.
Fizik kuralları iflas ediyor.
Newton yanılmış olmalı sevgilim.
Çünkü senin kirpiklerinin düştüğü yerde
yerçekimi diye bir şey kalmıyor.
Ben, boşlukta süzülen bir astronot gibi
sadece sana tutunuyorum.
Ellerine bakıyorum.
Ellerin…
Tanrı’nın en özenli şiiri.
Hangi coğrafyadan,
hangi iklimden getirdin o sıcaklığı?
Parmak uçlarında mevsimler değişiyor.
Kışın ortasında baharı
odama taşıyorsun.
Sen gülünce
şehrin bütün gri binaları
beyaza boyanıyor.
Bazen soruyorlar:
“Nereye gidiyorsun?”
“Ona” diyorum.
Yolum da sensin,
yolculuğum da.
Varacağım yer de sensin,
kaybolacağım yer de.
Bir harita çizseler ömrüme,
bütün nehirlerim
senin denizine dökülürdü.
Gözlerini kapat.
Sadece hisset.
Buradayım.
Seninle.
Zamanın bittiği,
aşkın başladığı yerdeyim.
Seni seviyorum…
Kelimenin sığmadığı
her anlamda.
Seni…
seviyorum.
Kayıt Tarihi : 30.12.2025 01:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!