Mazim, cilalı maskelerle masumluğa kir sokuluş,
Benmişim; güzel diye sunulan, o dünyanın kurbanı!
En mahrem gamzemize, iğrençce binbir dokunuş.
Yaşıyorum sanırken, elden ele yaprak gibi savrulan,
Dalgalı denizlerde, bir İstanbul sürgünü hiç limansız,
İlk kez sevdim, anladım… Ben, sensizlikle kavrulan.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta