Bir elmayı kesti,
Yarısını bana verip, diğer yarısını kendine aldı.
Ve konuştu; “Hani hep derler ya; bu benim işte, diğeri de sen… Yarımsın! ”
Bilmiyordu, belki de gözünden kaçtı, kim bilir…
Yeni bir elmayı aldım,
Kendi elimden bırakmadan, onunda tutmasını sağladım.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta