Günaydın görmeyen gözlere,
Günaydın.
Bir hiç ederek uyandığımız günlere,
Günaydın.
Vaz geçtiğimiz için kaybettiğimiz vakitlere,
Günaydın.
Memleketimin en güzel karesisin.
Sevdamın en ince ayrıntısı
En boğuk duruşu
En ince düşleri
En saf sevgisisin belkide
Koskoca ormanda ay ışığı
Yolumu aydınlattı
Beni ben yaptı.
Beni bende yarattı.
Sonra ağaçlar sardı dört bir yanımı
Hava serin, dün dünde kaldı
Kahrettiğiniz kadar kahrolun
Neden saf sevgilerimizden faydalanmak istediniz?
Çok mu saftık? Çok mu fazla iyi niyetliydi sözlerimiz?
Çok mu fazla çabuk kabullendik söylenenleri?
Neydi amaçlarınız bilmiyoruz.
Ama kahrolun acılarınızda
Bazen senin olan kaybolur
Kaybolanlar sendedir bazen
Bazen umut beklersin
Umutlar kapıdadır bazen
Aslında yaşamayı bilmelisin
Yaşarken öldürürler seni
Bomboş hissediyorum
Kalbim pır pır atıyor
Aklımda bir sürü soru var
Acaba beni mi izliyor?
Bir sigara daha yak usta
Keşkelerim oldun çoğu zaman
Akıp geçmeni istedim uykularımdan belki.
Sesinin verdiği sakinliği özledim bazen
En iyisi de gözlerindeki parlayan güneşti.
O güneşte yanmak inan çok güzel bir efektti.
Sesler duyuyorum etraftan
Öyle yalnızım, öyle yorgun.
Öyle bittim kendimden
Öyle mağrur, öyle gurursuzum.
Öyle çökmüşüm ki
Kahve gözlerine dalmak ne hoştu bilemezsin.
Seni beklemek, içimin ısınması,
Bedenimin donmasına rağmen gelen sıcaklığı bilemezsin.
Yüreğimdeki kıpırtıyı bir görebilsen,
İnan bir daha gidemezdin.
Bir bankta oturuyorum.
Elimde acı bir çay
Artık çayı şekersiz içiyorum.
Karşımda oynayan üç çocuk;
Birinin elinde sopa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!