Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendimi bildim bileli yazılar yazmaktayım . Çoğu zaman bu yetinin ödül mü ceza mı olduğunu bilemesem de bildiğim şey şudur ki : Şiir insanın kararmamış pislenmemiş tarafıdır .Şair her şiirinde yüreğinden birer parça doğurur .
