Güneş doğdu bugün.
Aydınlandı gözlerim.
Sevinç doldu içim.
Yeşil görmek ne de güzelmiş seni.
Siyahlardan kurtulmak ne de güzelmiş.
Değişti günlerim.
İçime o kadar işlemişsinki..
Sanki ölsem içimden sen çıkacaksın..
İmkansızdı sevgilim..
Bu aşk imkansızdı..
Kalbim sana bir türlü doyamadı..
Bura gülüşlerle geldiğimiz son duraktı..
Kaybedenler kulübü yarattım içimde. Kazanamadıklarıma üzüldüğüm yer burası. İçinde üzüntü, mutsuzluk sofrası. Soğuk ve cansız. Sıkıcı ve kansız. Kaybedenler kulübü burası. Yitik ümitler diyarı. Burada sanki küçük bir ülkenin padişahıyım. Sızlamalarım da benim halkım. Burada bile canıma var kastım. İçinde başaranları çekememezlik yatıyor. Kıskançlık hakim küçük sokaklarıma. Kaybedişim kazılı şakaklarıma. Oyuncaklarım var burada. Oyuncak sevinçler. Sahte sevgiler. Horlanmış gözlerim var. Kör olmuş umutlarım var. Sıkıcı günler yaşıyorum bu kulüpte. Kendimi yazıyorum, kendim çıkarttığım gazeteme. Üçüncü sayfalara naklediyorum başarı cinayetlerimi. Oradan okuyorum emanete yaptığım hıyanetlerimi. Kurmuyorum, durduruyorum saatimi. Sokak lambalarımı kapatıyorum ışığa. Aydınlık saçıyorum kaybeden karanlığıma. Kaybedenler kulübü burası. Ağlayanların diyarı. Hıçkırıklarla nefes alıyorum burada. Öksürüklerle gülüyorum, hastalıklarla boğuşuyorum. Ümitsizlik benim param. Her şeye yetiyor gücü. Bitmek bilmiyor üzüntü. Param parçalığımın diyarı burası. Burada yıkılan hayallerimin mezarı. Hiç bitirmem, yarım bırakırım duamı. Zaman yok burada. Yağmur yağmaz, güneş doğmaz. Gün hiçbir zaman aydınlanmaz. Sıcak yoktur. Soğuk boldur. Yalnızlıktır arkadaşım, acılardır sırdaşım. Okul yoktur bu diyarda. Hayat çıkar karşımıza en umulmadık bir anda. Kaybedenler kulübü burası. Yayılmaz ümit ışığı. Burası… Kaybedenlerin yuvası.
Herkes gökyüzüne baktığında seni görecek..
İki damla su akacak herkesin yüzüne..
Bir sızı belirecek herkesin kalbinde..
Herkes gökyüzüne bakacak
Seni görecek
Soluk soluğa kalmış anılar..
Hepsi bana seni soruyor..
Önce hafiften bir rüzgar, sonra başlıyor sorular..
Sırıl sıklam olmuş hayatım..
Elimde bir resim, seni bana soruyor..
Dalıp gittiğim noktada arıyorlar seni..
Bi ayrılık gibisin sen.Gidersen duygularımı da alıp gidersin.Beklemek fayda etmez.Bitmeyecek yolları gözlemek seni geri getirmez.Bir yağmur gibisin sen.Düşüncelerime yağıyorsun.Her fikrimde seni buluyorum.Her yolun çıkarısın.Senli düşüncelerle kaplıyım.
Sen meyve veren ağaç gibisin.Bereketin sadece bana.Senin dallarına tutunayım ben.Senin yapraklarınla sararayım.Bir sen yeşil ol bende.Çiçeklerini koparayım.Bitmez bir şarkı gibisin sen.Nakaratını beklerim hep.Sözlerin anlam yüklü.Ve o yükler bana ağır gelir.Zor seni anlama.Anlayabilmek...
Annemin sıcaklığı gibi sözlerin.Onun sıcaklığını takınırsın hep.Gerçek gülüşlerle kandırdın beni.Kanarım hep.Yazdığım kalem gibisin sen.Bir gün biteceksin diye korkarım.Hala da korkuyorum üstelik.
Okuduğum kitapsın sen.Her satırına sen saklanmış gibisin.Vurgular ele veriyor seni.Saklanmayı beceremiyorsun yani.Sevdiğim bir filmsin sen.İzlemeye kıyamadığım.En romantik anlarda sana rastlarım.İkimizi ararım başrolde.Uğraşmaktan bıkmam sevginle.Bir beyazsın sen.Huzur verensin.Sürekli sevensin.Her şeyin açık senin.Apaçık ortadasın.
Bir masalsın sen.İyiler hep iyi kötü hep kötüdür zaten.Sen ne bir elmaya kanardın,ne de kötülere.Gökten 3 elma düşerdi ve hepsi de senin olurdu.Sen ererdin muradına.Bir şakam gibisin sen.Gerçek gülüşlerimsin.Şakanın en güzel yerinde öpmek isterim.Sen hep kızarsın,bozulursun şakama.
İnatçısın sen.Zorlarsın beni.Sarsarsın hep.Sarsılmak isterim ben de...Seninle...Bir gamzesin sen.Dışa vurduğun birkaç gamze içini yansıtır.İçini görürüm hep.Bir duygusun sen.En güzelisin hem de.Hissetmeyi beceremediklerimi hissetirirdin sürekli.Bazen anlamasam da seni,görürüm hep kalbini.Bitirmezsin hiç sevgini.
Hiç bu kadar istememiştim 'seninim' demeyi.
Hiç aklımdan geçmezdi gülüp geçtiklerimin beni bulacağı.
İçimden geçenleri sana bir söyleyebilseydim.
Her şeyi sana diyebilseydim.
Ama söylemeye ne kalbim ne de kendim yeterim.
Çaresiz olmak böyle bir şey herhalde.
Tatsız hayatıma giren eşkiyalar gibiydi onlar.Hepsi birbirinden aciz,birbirinden mantıksız varlıklardı.Kalbimin çektiler fişini,kapattılar ışığı.Sönük kalan nefeslerimin tek amacı belli
Belirsiz çarpan kalbime hayat vermek.Bu durumu zordur sevmek.İçimde yanan ateş alev almış,
Tüm anılarım yanmış.İçime attığım her şey yanmış.. Yaşanmamış duygularım vardı.. Hissetmediğim şeyler alev aldı! Her sabah baktığım,penceremden gördüğüm güneş siyaha boyanmış.. Renk körü bir ressam olmuşum.. Güneşi siyaha boyamışım ama sarı sanmışım..
Bir bardak içtiğim tatlı su bile boğazıma yakıcı bir tad veriyor.. Eriyip giden varlığım,terk edilmiş aşklarım,canı kalmayan canımı sele kaptırmışım.. Söylediğim hiçbir söz seni anlatmaya yetmezken,seni şimdi bir cümleye sığdırabiliyorum ben.. Hayatta kırmak istediğimiz rekorlar vardı.. Kim daha önce ölecek diye de iddaaya girmiştik.. İddaaya girmiştik ölümüne.. Şimdi sen yoksun.. Ne zaman düşümde görsem seni hemen alıkoyarım kendimi.. Sessiz haykırışlarım kulağına fısıldasın! Duy beni! Saniyeler kala son nefesime,bakma bitmek üzere olan kaderime.. Tebessümlerim nasıl yalansa hayata,bundan böyle artık öyle bak bana.. Şiirlerimdeki kafiyemdin sen,nedenim,sebebim,sonucumdun.. Bu yazının da ana fikrisin ayrıca.. Sen de gül hayata.. Doya doya! ! Kör gibi bakan gözlerin,beni eleversin.. Kıymeti yoktu sevgimin,başkasına verdin.. Sabah kalktığında kendi kendine güneşle konuşuyorsan,beni hatırla.. Sessiz çığlıklarım çınlasın kulağında! ! Birden bire tebessüm edersin bilirim,en çok da bu huyunu severim.. Kana boyanmış kişiliğin,hücreleri bitmişti beyninin.. Hayatta hep iyiler kazansın,sessiz çığlıklarım kulağına fısıldasın!
Aşkı hiç böyle tahmin etmemiştim.
Her şey güzeldir sandım.
Yanılmışım..
Bir çocuk tebessümü gibidir sandım.
Tatlı bir şeker gibi.
Tatlıydı, şekerdi.
Şimdi ölmek istemem.
Daha eski arkadaşlarımı bulamadım.
Onların hallerini hatırlarını soramadım.
Neredeler, yaşıyorlar mı? Bilgim yok.
Ama özledim onları çok.
Daha hiç kimseye papatya veremedim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!