Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yine güzel bir kalem..beyeniyle okudum,Sayın Tonbuloğlu,saygılarımla.
Duru ve etkileyici buldum şiirini..
tebrik ediyorum..saygılarımla...+10 puan
vurgunsun; iliklerime kadar deniz suyu
bedenin en saf alıcısı
ey geçtiği yolların izini silen
varlığını gözkapaklarıma alıştıran sonsuzluk!
ne kadar da zormuş
şu çarkı döndüren umuda eklenmek...
Yazık ki son puan 10.
Tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta