Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Ne büyük bir "yüzsüzlük!"
Kendi yüzüne bakamamak!
...
Çelişki, sıradan...
Kullanılan dil "ölçüyü kaçırmış", dün vurduğuna bugün sarılmış!
Oysa "çıkar" dediği altı üstü bir "iskemle!"
Adamlık neyin üstünde oturduğu ile ölçülür olmuş, ne gam!
Kimin altına kim, neyi, neden sürdü hiç önemli değil...
Ama sömürülen hep aynı!
Tükendi, bitti neredeyse...
İnsanın insana benzer yanı kalmadı!
Hala mı?
Çocuklar, savunmasızlar...Yarın vurdukları sahillerde yine mi malzeme olacaklar!
Yazık!
Çok yazık...
Çağ utandı, insan unuttu utanmayı!
Tebrikler Önder Bey, Kardeşim.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta