Tüm bedenimi saran güneşin sıcaklığı çok tanıdık bir geçmişe çekiyordu beni
Kulağımda çalıyordu güzel ve hüzünlü günlerin sesi
Yemyeşil çimenlerin yüzüme vuran ışığında çocukluğum koşturdu ve gözlerimin önüne çok uzun bir film şeridi serdi
Bugün büyüdüğümü hissettim ve bu çok buruk bir histi.
Tüm renklerin barındığı ama bir girdapta karışıp kaybolduğu bir beyaz gül idi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta