Yanılmış gençliğimin, ilk meyvesiydi hüzün.
İftiralara kurban gitmiş aklımın, deliliğiydi elimdeki tütün.
Girdikleri yoldan çıkamayan günahların mevsimiydi.
Haziran ortası aklım bir o yana bir bu yana, bir güzele tutulmuş.
Kalbim hiç olmadığı kadar yorgun.
Gözlerim arıyor aydınlığı, kimsesiz sokaklarında.
Gülümsüyor bana kaderin bütün kötü yanları.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta