Yaşadıklarım tiyatro mu gerçek mi anne?
Birbirinin ardından çamur atan atana.
Vefa, yalnız bir semtin adında mı kalmış ne!
Kardeş görünüp birbirini satan satana.
Anneler gününü nasıl kutlayayım söyle?
Kahpe bir kurşunla vurulup yatan yatana…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta