Yürüyorum Bursa'nın isli sokalarında.
Parke taşları yorgun gibiler bugün,
Sokak lambaları hiç olmadığı kadar suskun..
Son nefeslerini vermeden aydınlığa,
Sıra sıra yürüyorlar yolun iki tarafında...
Harap bir şilep gibi savruluyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta