Dışım miskin oldu, içimde volkan,
Manevi yaradan, onulmaz bu can.
Yersiz ve zamansız, içimi burkan;
Burkuluş bıraktın, kalan izimde,
Bu burkuş silinmez, benim özümde.
Tüm güzel hisler, berbat büründü,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



