Sarıl cennetim, sarıl bitecek inkisarın, adımlayarak çarpış ufkun kudretiyle, kelimesiz kalabilirim dalım düştüğünde, gerçektir rezil imlama tununuşum, acıdır manzarayı görmeden perdeyi savuruşun, sonsuzdur can suyunda attığım kulaç, büyütme kederin dağını sanmasın kendini elzem, ve solma sana söz mevsim değişmeyecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta