Sesini diyorum en çok ben duymalıyım
Bilirsin kıskanırım
Gökyüzünden yeryüzünden her şeyden
Aklımdakileri söze dökmeden bir anlayanım olsun isterdim.
Halden anlayanım olsun isterdim.
Hal bilmezlerden yoruldum.
Gel sevgilim
Bırak her şeyi özledim de gel
Bırak her şeyi bir bekleyenim var de gel
Gel ki mutluluktan ayaklarım yerden kesilsin
Gel ki ruhum özgürleşsin
Gel ki bu şehir aşkla dolsun
Gün batarken
Ruhumda sen
Esen rüzgarla nefesin aklıma düştü
Yüreğimde özlem yangınları
Kavuşur mu
Önce gözleri tanıdıktı , sonra bakışlarındaki yaralar
Belliydi ortaktı açılarımız
Bir eksik bir fazla
Yürek yorgun, akıl karışık
Kelimelerde bir umut sessizliği
Derviş tekkesi gönlüm
Akar kızıl ırmaklar
Düşer gönlümden sonbahar yaprakları
Yanar ten
Susar dil
Susar susmak düşmüştür payına
Tesadüfi bir liste karması arasında
Tanıdık gelen bir sima
Var mıdır ortak nokta
Bizi birbirimize bağlayan
Şehirler arası vagon misali
Aralarındaki garip sohbet ile başladı bu sevdanın ilk perdesi
Yüreğimde yeniden güller açtıracakmış gibisin.
Bu bekleyiş,
Bu sessizlik
Bizi usul usul kavuşturacakmış gibi
Yeni doğan bir bebeğin masumiyeti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!