İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kimsecikler yok konuşacak, yalnızım
Sessimi duvarlar bana dinletir
Ve ürperti korkuyu bana öğretir
Kaldırımlar yollar beraber yürür fenersiz
Minareler devrik türbeler yıkık
Yıkılmış bir şehir burası
Malesef bazı anlar insana çok sıkıntılar yalnızlıklar yaşatır yüreğinize sağlık dostum güzel ve etkileyici bir şiir okudum
Çok güzel.Tebrikler, başarılarınızın devamı dileğimle.
Suna Doğanay
Ölümü cocuk yasta kavramak gibi
Dirilis tufani bekleyen toprak gibi ...
iste burasi yakti kavurdu beni !
Kutlarim ...
Necmi Ünsal
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta