Ocaklar da genelde Eylül gibi hüzün ayı diye nitelendirilir,
Bahşende ekilen mutluluk tohumları asıl bu ay dirilir,
Sana kadehte sunduğum; bugün adım adım ayaklarına serilir,
Yok yok! Asıl en güzel mutluluk, yaşanmaya değer, ocakta pişirilir.
Bir ocak meselesi olmaz mesela hiç, duyulmaz şayet,
Sobada birlikte kavuralım kestaneyi, sen kendinden bahset,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta