Korkarak açıyorum gözlerimi...
Orta yaşta bir cerrah,kolumdan tutuyor. Sakinleş diyor geçecek. Kanmıyorum. Elinde iğne kabalaşıyor sonra. Yanıyor canım.
Ve şimdi yazmaya başladım,kollarımda iğne izleri.
Yüreğimde hiç geçmeyen sızılar barındırıyorum,vücudumu baştan aşağı dolaşan sızılar.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Geç olsada değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim...
HASTAHANEDE YAZILDIĞI OKADAR BELLİ VE İNSANIN YALNIZ ÖLÜMÜ BEKLEDİĞİNİ ÖYLESİNE MUHTEŞEM ANLATMIŞSINIZKİ, AYNI DUY GULARI DEFALARCA YAŞAMIŞ BİRİ OLARAK ÇOK ETKİLENDİM,
DOĞUM GÜNÜNÜZDE BİR ÖLÜM ŞİİRİNİZİN ALTINA YORUM YAZMIŞ OLMAM BİR TESADÜF BELKİ AMA ALLAH SİZE UZUN VE SAGLIKLI BİR ÖMÜR VERSİNKİ BU EŞŞİZ ESERLERİNİZDEN MAHRUM KALMAYALIM, ŞİİRİN SELAMIYLA
geçmiş olsun yaşayan bilir. hayırlı kandiller olsun Allah dert verip derman aratmasın.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta