Kasabanın çam kokulu topraklarında
çıplak ayaklarını yarıştıran çocuklar.
Bir taze buğday ekmeği
tüm gün öğünleri,
yüzlerinde neşe var
gözlerinde uçsuz bucaksız
huzur ve sevgi.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




benim az kaldı alev hanım böyle güzel diyarlara kavuşmama insanlardan uzak yüreginize saglık saygılarımla
Ben de özledim o tozlu yolları ve o insanları. Ağdalı kişilikler, sahte görüntüler şehirle özdeşleşti gerçekten. Nerde o temiz kalpli, bilge köy, kasaba insanı.Bir çoğu da şehre gelip değişti yazık ki. Şiiriniz beni çok etkiledi Alev Hanım. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta