Yetmiş iki senem geçti Bünyan’ın yollarında
Acılarımı tatlılar mı kattım gözyaşıma
Gençliğimi düşünüyorum sitemim yıllara
Şimdi elimde baston geziyorum Bünyan’da
Gül, sümbül, menekşe açmış her yerinde
Bilmiyorum daim bana mezar olacak günün birinde
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta