Bir zamanlar aynı yolda yürürdük sessizce,
Adımlarımız birbirine karışırdı ince ince.
Zaman girdi aramıza, korkular büyüdü gizlice,
Farklı olsun isterdik ama olmadı, zaman aldı bu imkanı sessizce.
Göz göze gelirdik, ama hiç konuşamadık,
Zaman geçti, yıllar silindi,
İçimdeki özlem hiç dinmedi.
Bir bakışta kalbim seni aradı,
Ama sen uzaklaştıkça, içim yandı.
Rüyalarımda hep seni gördüm,
Her yüzde seni bulmak, nasıl bir his bilirmisin?
Gölgelerde, düşlerde kaybolurum, anlayabilir misin?
Bir gülüşün düşer bazen aklıma, silik bir hayal misali,
Ellerim uzanır boşluğa, kaybolur, gözlerimden hali.
Zamanı geri alabilsem, almaz mıydım zannediyorsun?
Dinden uzak yollar seçtin,
Hayalim yavaşça soluyor.
Uzak durmak mı doğru,
Yoksa kalbe ışık yakmak mı?
Yağmur altında son kez bakmıştım gözlerine,
Islak kaldırımlar şahit oldu sessizliğimize.
Bir bakış, bir ömür gibi kaldı bende,
Sessizliğe gömülmüş bir sevdanın izinde…
Ben hâlâ aynı yerdeyim,
Yürüdüm yolları sessiz adımla,
Dönmedi kimse bir selâmımla.
Kaldım bir köşede, kendi halimle,
Tek dostum Allah’tı, anamla, duamla.
Ne gülen yüz gördüm, ne bir merhamet,
Yıllar geçti,
bir hareket gelmedi,
yoksa doğru yol beklemek değildi,
sessizce kabullenmek miydi?
Zamanla yarıştım, hep geride kaldım,
Bir çocukluk vardı, ben onu aradım.
Rüyalarımda kaybolan her şey gibi,
Bir adım atmak ise, hep bir hayal kaldı.
Yanlış adımlar, peşinden sürüklendim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!