Sabah mahmurluğunda gelip,
konuyor yanaklarıma;
bir denizkızının busesi...
Saçlarından şebnemler yağıyor üstüme;
mesh ediyor yüzümü,
îsî nefesi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




insan ancak kendi cisimden bedeninden( bedeni zaaflarindan, arzu ve isteklerinden) kurtuldugu zaman gercek aşka erermiş.
Gercek aşk a erenler sonsuz huzur icinde gercek özgürlügün tadini cikarirmiş.
Belike SIRRA ermek böyle bir şey.
Bu güzel şiirinizi yürekten kutluyorum.
10 puan+Selam ve saygilar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta