Sevdiğim dostları dilimle üzdüm
Sükunetten iyisini görmedim
Her çeşit elbise giyindim gezdim
Ar iffetten iyisini görmedim
Açılan solandır gülün goncası
Mal dediğin elbet canın yongası
Sana bülbül olur elin kargası
Kanaatten iyisini görmedim
Cehalet toplumda düzeni yıkar
Cahil meclisinden alimler korkar
Eğitsen bunları aydınlık bakar
Nasihatten iyisini görmedim
Ayrılıkla ölüm birer ibrettir
Sabır en güzel kutlu nimettir
Tuncay’ı ağlatan zalim gurbettir
Ben hasretten iyisini görmedim
Tuncay Akdeniz
Kayıt Tarihi : 11.04.2005 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)