1972 Tokat - Almus / ÇAMDALI KÖYÜ
Açılın kapılar; bunalıyorum!
Işıksız dünyada kalamıyorum
Dökülsün duvarlar, çöksün binalar
Nefes alamadan veremiyorum
Dumanlı dağların karı başımda
Çökmüş üzerime kalkamıyorum
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Benim insanlık halleri dediğim durum,bazen daha da kötü oluruz ve hayatın her şeye rağmen güzel ve yaşanması gerektiğine sarılırız..Kutlarım.
Her insanın yıkıldım dediği bir anı vardır ama bir şeyler sebep olur ve tekrar ayağa kalkar.Tanrı hiç kimseye çekemiyeceği yükü acıyı vermezmiş..
Önemli olan acılar karşısında yıkılmadan ayakta kalıp halimize şükrede bilmektir..Böyle bir dönemi altlattıktan sonra eminim ki geçmişe bakıp şimdi hüzünlü bir tebessüm oluşuyordur dudaklarınızda..Allah bir daha o günleri size ve yüreğğinde sevgi taşıyan hiç kimseye vermesin diliyorum...
Saygılar...
Adem Tetik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta