Yüreğimde bir tomar dertler varken
Nefesim daralıp boğazım sıkılırken
Gözyaşlarım dinmeden sel gibi akarken
Canım çıkacak gibi bunalımdayım
Bir keskin acı ile ürperiyor tenim
Yanıyor alevler fışkırıyor kalbim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



