Hani o insanın psikolojisini bozan, pazartesi sendromuna ön ayak olan, yoğun İstanbul keşmekeşinin, o yoğun seslerin ve insan sellerinin arasından sıyrılıp, yaktım cigaramı.
Ve,
Marmara'nın incisi Kız Kulesinin gölgesindeki engin maviliklerin ürpertici sessizliğine daldım...
Hayranlık, merak ve acabaların keşkeleri ile dopdoluyum şu an.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta