Sömürgeci, kibirli Avrupa'nın tok tutsağıyım ben.
Sağır, dilsiz duvarlar, solmuş resimler arasında.
Çatlamış sabır taşıyla azat olmayı bekleyen.
Toprak olmuş sevgili canlar kaldılar hatıralarda.
Yağan kara bakıp sevinememek çocuklar gibi,
Kopacak fıtınanın talihsiz habercisi sanki,
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
hasas bir yüreğin dönen çarklara itirazı hayat bulmuş şiirde. hayat depdebesinde kaybolan hayatlar, silinen sesler, duyulmayan çığlıklar. kim ne kadar yaşar ne kadar mutludur şu yalan dünyada. dünya düzeni denilen görünmez el ilkeleri kimlerin canını yakr. vurgularda hayat bulmuş şiir tam puan diyorum. çok güzel bir gözlem duygularla harmanlanmış. teşk
Sayın Dinmez Ee,
Şiirinizde Pşkin'in, Nazım'ın başkaldırıısını gördüm.
Bir yanda kutsal insan, diğer yanda üretim araçları, makina ve aletlerin yanında kutsal insana değer vermeyen anlayış.. Tek seçilmiş bir hedef var.. güçlü olma ve buyurgan olma isteği.. Eskinin silah zoruyla uygulanan sömürü düzeni şimdi, kapitalin yayılmacı emelleriyle uygulanıyor.. Kaç insan alayabilir bunları sizler kadar ?
Sizden asıl beklediğim insanlara götüreceğiniz bu tür yansımalardır..
Başarınızı kutluyor, devamını diliyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta