Her yeni gün bir öncekinin tekrarı,
Tarih tekerrüre açık müstehzi bir hal alıyor
Derin yarıklarla, çatlaklarla süslenmiş
Somurtkan, çığırtkan dudaklarınla...
Hayatlar, -ki özellikle benimki
Şekillenmeye müsait bir yalnızlık içeriyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta