Çok yoruldum ey hayat, yoruldum kahrını çekmekten
Uğurlayıp her hürmetsiz geceyi, ertesi güne “hoş mu geldin? ” demekten
Saçlarım bilirsin kısmetim gibi kısa, süpürge edemedim amma
Yoruldum "buna da şükür Yarabbi" deyip avuçlarımı sakalıma sürmekten
Kazandın hayat, sonunda kalbimi de söktün aldın sol göğsümden
Yoruldum hayat, yoruldum aşkı sen bilip bu yaşta sana çocukça küsmekten...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta