Dünyamı bozuldu insan mı azdı
Kardeş kardeşine kurşun sıkıyor
Özden kopan nesil ceddine kızdı
Yıktı bendin başka yöne akıyor
Duygular iflasta kalpler kaskatı
Toplu cinayetler bunun ispatı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiddet sarmış tepeleri dağları
Arar olduk eski mutlu çağları
Eskiden gül kokan islam bağları
Şimdi artık kan ve barut barut kokuyor.
KUTLU/
Y
O
R
U
M.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta