5 yıldızlı bir otelden değil de milyonlarca yıldızın altından yazıyorum bu gece…
Unutmak isteyip unutamadığım, yazmak isteyip karalayamadım ve silik cümleleri berraklaştıramadığım günlerden birisinde takıldı suretin aklıma. Anılar asla silinmez, tesirleri de bir o kadar azaltılmazmış. Bunu seni unuttuğumu düşündüğüm an anladım. Geçilen sokaklar, gidilen şehirler ve beraber yaşanan onca anı zamanla silikleşir, daha sonra da en beklenmedik anda gün yüzüne çıkarmış aniden…
Seni saklamış bu sokaklar, bu şehirlerde ben sobeleyememişim. Seni bana göstermemişler de yokluğunu fark edip seni sormamışım. Ve öylesine körmüşüm ki sonunu kabul edememişim bu masalın.
Şimdi ne bir varmış bir yokmuş ne de hiç varmış biz yokmuş…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta