Sen benim eşiğimden adım attırmadığım mısralarımsın
her gelişine bir engel koydum
sen benim hem yakınım, hem uzağımsın
bindiğin trenleri vagonsuz, her durağını istasyonsuz koydum
sen benim yeşermeyen toprağımsın, yüzümü çevirip gökyüzünü bulutsuz koydum
sarıldım gözlerine, sen benim ağlatmadığımsın, yeryüzünü susuz koydum...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta