Gökyüzünün yalnızlığında
Dağların doruklarına tutunan top top ak bulutlar…
Yavaşça kaybolur yitik umuda dair kurulan düşler gibi.
İzini sürerim kara kartalların
Sonsuzluğa doğru açtığı ve yorgun kalp gibi
Çırpınan kanatlarında…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta