Bir söz düştü içime.
Sessiz ama derin bir bakış gibi ısıttı,
bir mevsim gibi değiştirdi içimi.
Ve parmaklarımı gökyüzüne uzattım,
Sakladığım bulutlara sordum seni,
Ama gökyüzü sustu, bulutlar ağladı.
Sanki rüzgarla da sır saklıyor gibi.
Ve sen hiç bilmedin, kalbimin en derin köşesinde,
hâlâ fırtınaların izleri duruyor.
Ve bazen usulca hatırlatıyor hayat:
“Her mutluluk, bir cesaretle gelir.”
Ve ben, hem gülümseyerek hem titreyerek,
oynanacak bir oyun bulmuş bir çocuk gibi,
aynı anda hem korkusuz hem kırılgan,
sadece var olmanın tatlı telaşında kayboldum...
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 13:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!