Aralarken gönlümü, almadın iznimi.
Bağlarken ömrümü, unuttum zihnimi.
Büyü mü efsun mu bu neyin nesi?
Kayboluyorum sende, bulamıyorum izimi.
Bir ebruda her rengiz.
Renklerin cümbüşünde yekpareyiz.
Kutlu bir sanatçının ehlinde,
İlmek ilmek işlenen bir kıymetiz.
Bin ahenk bir armoni,
Bin saz bir senfoni,
Bin renk bir ebruli,
Sen ki aşkın sanat hali...
Onarırken gönlümü, görmedin dünümü.
Yaparken köşkümü, düşledim düşünü.
Rüya mı hayal mi bu neyin lüksü?
Şımarıyorum sende, gönlüm bulutlar üstü...
Fikret Adımol
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 00:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hakkıyla şımardı yüreğim. Ömründe ilk kez. Bulutların üstündeyim. Belki de son kez.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!