yabancı kimseler vardı parkta,
utanmasam çok ağlardım o gün ama çocuklar vardı önümde,
tek tük gülüyorlardı,
bulutlar ilk defa maviye çalıyordu,
ben yalnızdım o gün ve gece olmak bilmedi hiç.
bir hayal dolusu küfrettim oturduğum bankta,
hava güzeldi oysa ve insanlar mutlu görünüyordu sanki.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta