yabancı kimseler vardı parkta,
utanmasam çok ağlardım o gün ama çocuklar vardı önümde,
tek tük gülüyorlardı,
bulutlar ilk defa maviye çalıyordu,
ben yalnızdım o gün ve gece olmak bilmedi hiç.
bir hayal dolusu küfrettim oturduğum bankta,
hava güzeldi oysa ve insanlar mutlu görünüyordu sanki.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta