Yalnız asmalar gömen çatlak duvar,
Seyrelmiş otlara umut kara toprak
Hepsi hepsi kırmızı buhar, terden
Yorgunluktan dolmuş süzgün bulutlar
Şafağın ağarmasıyla koşturmaca başlar
Belki çöküşüyle karanlığın, belki de
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta