avdan yaylasından bulutçu celil
erkenden uyandı, göklere baktı
maviydi gökyüzü, açıktı hava
bugün dedi erken çıkmalı yola
bir kaç bulut götürmeli pazara
bulutçu celil bu, işiydi bulut
dağın yücesinde sislerdi umut
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta