Nasılda yakışmışlar, özlem ile yar koşar
Umudunu terk etme, seven gönülde yaşar
Hazan hüzün birleşmiş, sonbahar kışı boşar
Dağ ne kadar yüksekse, bulut onu hep aşar
Gözdeki acıları, gözyaşları kurutur
Görmeyen yüreğinde, akan kanlar sırıtır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta