Çığlığım vadilerde dalgalanıyor,
Melankolik tavırlar yüreğimi sömürüyor,
Güven dallarım kırılıyor,
Ayakkabı bağcığı gibi sırlar çözülüyor..
Sırlarım güvercin dalında ağlar,
Sözler kadar zarif, hafiftim bulut kadar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta