yalnızlığın en zengini1957
Batı esiyor batı hemde sert
alıp getiyor üstüme bulutları
kimi kara kimi pamuk gibi
gidiyorlar seni saran hudutlara
ah bir hahif olsaydım şu bulutlardan
katsaydım kendimide rüzğarlara
dağlar denizler ovalar derken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta