Gökyüzüm hafif-hafif aydınlanıyor
Tan ağrıyor gönlümün semasında
Söylemler ve söylentilerle doluyor ruhum
Kalbim yeni-yeni çözülüyor buzlarından
Ruhu şad olsun tüm ölü aşklarımın
Anmayacak dilim yetim kalsın kelamım
Varsın aydınlansın sabahlarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta