BULUŞURUZ
Bu akşam gökyüzü kararmış.
Ağlamak üzere bulutlar.
Düşen damlalarla birlikte,
Yürüyorum ıslak kaldırımda.
Yürek yanık kafa dağınık,
Dinlenirim ıssız parklarda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta