Ne okumayı bilirdi ne de yazmayı
Bir dünyası vardı taştan topraktan.
Gün boyu umutla sallarken çapayı
Dağılmış toprak ta ektiği tohum da
Yorgun argın içtiği birkaç yudum suda
Bulurdu kendince kurduğu dünyayı.
Her şeyden bi haber yaşam uğruna
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Sağolasın.Hep elleri toprak kokan babanın çocuklarıyız.Çoğu kez umutları toprağa ekerlerdi.Güzeldi.
Selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta