En zayıf halkanın duasıydı;
Tarantulanın övgüsüzlüğüne, güzün sorumsuzluğu.
Güçlenerek yontulan ahdime veda ediyor, kalbin salyalı ağzı.
Elleri sarmalıyor nazik kavga; şişman bir midenin ardından.
Yuvasında siyah gözdür akşam.
Hallarım viraneye dönüyor, geçip giden zaman viran.
Yapraklı bir mezarda saklambaç oynuyor, sana ait olamayan çiçekler.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta