Ben artık aynı duvarlara çarpıp aynı zemine aynı şekilde farklı ümitlerle düşmek istemiyorum.
Aynı koridorda volta atıp aynı adımlarla farklı yollara susamak istemiyorum.
Dört duvarın her birini gözlerimle kazıyarak pencere açmaya çalışmak,
prangalarıma özgürlük ninnileri söylemek istemiyorum.
Kendime, düne, dünyaya karşı attığım havluyu yerden almak,
onu beyaza boyayıp yenilerle barış adına sallamak istiyorum.
Ben bu yanık kokusundan,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta