11.12.1986 - İstanbul
Sessizliğin içinde gizlenmiş söz gibisin;
Seni ben öz ruhumla, tüm varlığımla duydum.
Kurumuş toprağa can veren yağmur gibisin;
Seni ben gönlümün derinliklerinde buldum
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta