Şafakların ışıkları çatlatsa da zırhını goncanın
Günün her doğuşu bülbül için hüzünlü bir yeni gündür
Hükmü olmaz gonca gibi içinde canı saklayan canın
Şu pişmanlıkla çıkan feryatları dinleyeni üzgündür.
Rüyasında görür goncasının sevdayla açıldığını
Bir edalı taze gelin gibi dökülüp saçıldığını
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta