Bülbülüm akort eder,
Fasl`ı şahanesine çıkmadan nem ile gönül dağını,
Açar gönül yapraklarım,
Tembel aşıklar uykusundan uyanmadan.
Ritim tutar dudaklarım üstadıma mırıldanarak,
Ben demlenir O demlenir, demlenir bülbülüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta